روز بيست و دوم عيد تبريك است و آن براى استكمال اعياد است و نبايد در اين روز كار كرد و بزعم ايشان تورات در اين روز تمام شد و بايشان تسليم گشت كه تا در صلوات « 1 » كه كنائس باشد گذاشته شود و يهود در اين روز تورات را بيرون ميآورند و به آن تبرك مىجويند و بباز كردن تورات و قرائت آن فال نيك مىگيرند . مرحشوان همواره اين ماه را دو غره است و در سالهاى تام شماره روزهاى آن سى روز است و در سالهاى معتدله و ناقصه بيست و نه روز است و در اين ماه عيدى نيست . در روز ششم اين ماه روزه صيد يقيا است و سبب اينكه اين روز را يهود روزه مىدارند اين است كه بختضر اولاد صيديقيا را جلوى چشم او كشت و او صبر و شكيبايى را پيشه خود ساخت و گريه نكرد و اظهار جزع ننمود و بنى اسرائيل از اين مصيبت غمگين شدند و اين روز را روزه گرفتند و برخى از يهود مخالفت نموده‌اند و اين روزه را در دوشنبه‌اى كه ميان هشتم و سيزدهم باشد روزه ميدارند و اين كار بروش يهود مانند نيست و بروش ترسايان شبيه‌تر است زيرا يهود روزه‌هاى خود را در روزهايى كه در ايام ماه باشد قرار مىدهند نه در ايام هفته . كسليو همواره در سالهاى تام يك روز اول ماه دارد و شمارهء روزهاى آن سى روز است و در سال معتدل و تام و در سالهاى ناقص بيست و نه روز است . يهود روز هشتم اين ماه را روزه ميدارند و سبب اين است كه يهوياقيم كاغذ هايى را كه قينوث نام داشت كه معناى آن ( نوحه‌ها و سوگوارىهاست ) بسوزانيد و در اين نوشته‌ها وعده‌هايى بود كه خداوند به ارمياى نبى در چگونگى آتيه داده بود و آنچه را كه بايد در آينده سختى به بينند در آن مكتوب بود و ارميا اين وعده را بتوسط بوروخ بن زيون نزد يهوياقيم فرستاد و يهوياقيم اين كاغذها را گرفت

--> ( 1 ) - لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِيَعٌ وَ صَلَواتٌ و در اين يك مورد در قرآن صلوات بمعنى كنائس آمده و در ديگر موارد صلوات جمع صلات به معناى نماز است و بر بسيارى از مفسران فرق اين كلمه پوشيده مانده .